Bir duruşum olmalı hayat meydanında.
Bir kafa tutuşum, kendime olan saygımı, dürüstlüğümü korumalıyım. Gece olup kafamı yastığa koyduğum an vicdanımı sorgulamalıyım.
Ruh olgunluğum olmalı, empati kurmayı bilmeliyim. Acıların dibine de vursam, öfkemi başkasından çıkartmamalıyım. Sevmeliyim aheste vakitlerde müziğin ritmini ,kapatıp gözlerimi yalnızlıgın verdiği huzuru hissetmeliyim. Kafamı yoranlardan sessizce uzaklaşmalı, kendi öz benliğimi kirletmemek için gerekirse gitmeliyim....
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta