Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
ÖLÜM HAKTIR VE VAKTİ ZAMANI BELLİDİR ERTELENMEZ SAYGILAR YAZAN KALEME.
Yaşamak nasıl da sinmiş içimize...
Sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz, ölümü yok etmiş gibi...
Oysa ki ölümün penceresi hep açık durur. Vakti gelen kanatlanır ve uçar, değiştirir dünyasını...
Yine şiir gibi bir şiir çıkmış kardeşimin kaleminden. Kutlarım... Sevgiyle kal...Lamia CANAY....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta