Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili kardeşim : Erdal Toygun
Şiirin finaline kadar insan bir şeyin fakına varamıyor. Şiirin finaş mısrasında anafikir bir anda taçlanıyor. Muhteşem bir şiir olmuş. Beğenerek ve derin saygı duyarak okudum nadide bir şiir olmuş.
Tebrik eder başarınızın devamını dilerim. Bu güzel şiirinizi ve şiirdeki ustalığınızı Tekirdağ'dan gönderdiğim İlk Tam puan ile selamlıyorum.
Yuvanızda huzur ve mutluluk güzünüzde gülümseme hiç eksik olmasın. Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olsun.
Sevgi ve saygılarımla.
İrfan Yılmaz.
Çok güzel ve hoş bir anlatım.Eeee buna da artık Söze Ne Gerek !!
saygı deger abim final olması gerektiği gibi bitmiş yazan ellerinden hürmetle öpüor saygılarımı iletirim hayırlı ramazanlar dileirm
gurbetten sılaya
selam ve dua ile
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta