GEREDE NİN TÜRKÜSÜ
1. Kıta:
Yünlü’de esiyor dağdan bir yel,
Alnıma vuruyor karla beraber.
Zorluca yollardan yürü de gel,
Gerede’m yüreğim, özüm benim.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



