Buğday tenli, kavruk yüzlü akşamlar vardı.
Her gün batımında kına yakılırken gökyüzüne,
Boğazları yakan, nefes alışları zorlaştıran
Kömür kokuları olmazdı..
Ne ozonu tabakasını delebilmiştik daha
Ne de televizyona esir olmuştuk..
Yakılan çıralar eşliğinde misafirliğe gidilirdi.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta