Yeminler olsun,Paylaşmayacağım artık hiç bir şeyi.Ve almıyacağım kimseden hiç bir şey.Zulum olmuştu paylaşmak artık benim için.Kendilerine ait olmayanları,nasıl da sahipleniyordu insanlar,Sonra da Güya bu paylaşımın ardında insanları sevmek yatıyordu.
Hiç bir şey onların değildi,Durumları eve giren hırsızın Ev sahibinle evi paylaşma lütfuna benziyordu.
Aramayacağım artık,çok küçükken terk ettiğim ailemi.Canım Annem kızma bana,asiyim hepsi bu kadar.
Evlenmek mi? Artık değişti bu konudaki fikrim.Evlilik deyince,sahiplenme duygusunun bir insanla tatmin edilmesi geliyor aklıma.
Artık ben hiç bir şeye sahip değilim.Ve hiçbir şey de sahiplenmesin beni istemiyorum..
Neydi aradığım bunca yıl?
Gerçek,yalnızca gerçek.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta