Gerçekten özlemişim seni
Geçenlerde seninle beraber kahvaltı yaptığımız pastahanenin önünden geçtim
Dayanamadım girdim içeriye,görürüm belki seni diyerekten
Gittim oturdum.
İki tane meyve suyu söyledim,bide poğaçalar vardı tabi.
Sonra elimi uzattım ama tutmadı kimse elimi..
Bir anda soğudu sanki Dünya ve soğuk soğuk terler döktüm durmadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta