İçimdekileri, kim görse zihni bulanır.
Yazdıklarım utandırır belki yangınların sönmek bilmez ateşini.
Katli olmak istemem hiçbir düşün.
Bir 'hiç' kadar bile var olamadım 'ömrüm' diye sızlandıklarımın sayfalarında.
Dağ kadar patlasam, yankısı ulaşır mı kentine?
Mezarlarından kalkmaya üşenir ölüler, şişe dibindeki halimi gördükçe.
Depremlerini salsam toprağımın, 7.8 şiddetinde, tepkisi varır mı kendine?
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




ben de sizlere çok teşekkür ederim...
İçimizi canımızı ne kadarda yaksa bir kelime herşeyi başlatıp herşeyi bitirebiliyor ...Çok güzel kaliteli bir çalışmaydı tebrikler...
tebrikler ,çok güzel bir şiir
yüreğine sağlık sayın Emine Tansu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta