Ne zaman gülmeye kalksa kader,
Birileri taş duvarlar örüyor, yüreğimin en taze yerine
Ne zaman coşkun sellere karışsam,
Barajlar kuruluyor, sudan sebeplerden
Filozofu kesiliyor en cahili, aşk meclisinin
Aristo oluveriyor birden
Dillerine pelesenk –ah ben eskiden
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta