Aydınlığa sarılan gece olur mu hiç karanlık?
Geceye bürünen ay kalır mı hiç karanlık?
Geceye bürünen ay özünde zamana bir aydınlık.
Ne kadar bakışın aydınlıksa yanar bakışına yansıman.
Geceyi aydınlatır zaman aşktır adı ay.
En karanlık hüzünde güneş ışığına sarılınca ruhun,
Gece dipsiz bir sessizlik olur zamana.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta