Ne ağladık; ne güldük
Çaresiz olmazlara inandık
Belki de ondan zamansız öldük...
Kahrettik gecelerce gerçeğe
Şahidimizdi tanyeliyle ağaran
Ezan sesli,huzura uzanan küçük minare...
Ne sustuk; ne konuştuk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Her gerçek bu kadar mı acıtırmış insanı dost... 'Vuslata ihtiyacı olan GERÇEKLERİMİZ...'
yürgine saglik. güzelllldii.tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta