Yetiştiğim duvarlar bana dar gelmiş,
Sakladığım sırlar, içimde kör düğüm.
Meğer sıcak sandığım her dokunuş,
Zamansız bir vedanın önsözüymüş.
Gölgemde büyüyen o çocuk sesim,
Kime güvensem, yarım kalmış hevesim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta