Farklı farklı bedenlerde ararlar sevgiyi insanlar.
Gözyaşları, korku, heyecan, mutluluk hatta aksiyonun bile olduğu bir aşkı sonradan bitirirler.
Neden bittiğini kimsecikler anlamaz ama fark etmeseler de 2 tarafta suçludur ama suçu hiçbir zaman kendilerinde aramazlar.
Nasıl o hale geldiklerini kendileri bile anlamazken beni terk etti diyerek üzülürler, kahrolurlar. Kimisi içer, kimisi kendine zarar verir, kimisi kendini odaya kitler, kimisi müziklerle sevişir. Ama hiçbiride aynanın karşısına geçip sormaz ben ne yaptım diye.
Unutma herkes aynıdır.
Kimse sevgiyi ve mutluluğa layık değildir.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta