Sessizliğimdeki ıssızlığım.
Işıkların arasındaki gölgeler kadardı.
Gördüğünüz yalnızlığım.
Kalabalıkların arasındaki çığlıklarda yabancılaşmıştı.
Soyutlanmış kötülüklerin arasında yıkılırken.
Hayasızca dert sanılan çukurlardan tırmandım.
Çile saydığım dertleri seyrederken,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta