Yaşamın sana sevgisini duydukça yaşamak.
Ama o ne olursa olsun hep aynı görüntü ve baktığında sevgiyi anlatan. Gözlerinin içi güldüğünde, hayat duyduğunda koşulsuz kendinsiz.
Yaşamın kendisi gibi hiçlikte,varlıkta, birlikte ve bütünlükte.
İçinden duyduğun belirsiz ama tek ana beliren kimliktesin.
Kimliksizdir gerçek şiir kimliği yalnızca sevgidir ve duyduğun an belirir...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta