İnsan ağlayabilmeli, kaybettiğince
Gülebilmeli de insan; sevdiğince!
Düşman da olabilmeli savaşa...
Barışa uçan kuş misali!
İçinden fışkıran yaşamını...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta