Hani çocuktuk
Bir odun parçasını yontar
Kılıç yapardık
Sonra,silahlarımızda vardı
Sahteydi kurşunlarımız
Yalandı ölüm
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Okurken duygulandim...Duyarli yürek sesinizi 10 puanimla kutluyorum.
Selam ve Sevgiler.
Güzel çalışmanızı kutlarım. Beğeniyle okudum.
Dostça Selamlar
Malesef, kanla oynamayı öğreniyor çocuklar artık.Bıraktığımız mirastan utanmak mı lazım?
Kaleminiz hep yazsın Sevgili Nurcan...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta