Hani çocuktuk
Bir odun parçasını yontar
Kılıç yapardık
Sonra,silahlarımızda vardı
Sahteydi kurşunlarımız
Yalandı ölüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Okurken duygulandim...Duyarli yürek sesinizi 10 puanimla kutluyorum.
Selam ve Sevgiler.
Güzel çalışmanızı kutlarım. Beğeniyle okudum.
Dostça Selamlar
Malesef, kanla oynamayı öğreniyor çocuklar artık.Bıraktığımız mirastan utanmak mı lazım?
Kaleminiz hep yazsın Sevgili Nurcan...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta