Bunu bilmek etraflıca düşünmeyi gerektirmiyordu.
Etrafı olan bir şeydi insan.
Etrafımız, etrafı olan şeylerle doluydu.
Etrafı olan her şey, etrafı olan kelimeler ile anlatılıyordu.
Etrafı olan her şey, etrafını saran şeylerle doluydu.
Etrafı olan her şey, etrafı olan diğer şeylerin etrafını sarıyordu.
Aynı kelimeyi tekrar tekrar okumak insanı ne kadar da çok yoruyordu değil mi?
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta