Bazı anlar vardır, aklın durduğu, cismin kaybolduğu, ruhun yükseldiği…
İşte böyle bir tefekkür ile yolculuk başlar arşa doğru…
İnsan varoluşunu tahayyül ettiği vakit, sorular sorar zihni, adım adım…
Bazı sorular maveraya açılan cevaplar taşır, bazıları ise ‘ikra’ kadar sır dolu…
Kendine topraktan rahmet yağdığını bilen Âdem’in…
Bir gözü yerde kalır, diğer gözü arşta…
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta