Öfkelerimiz gerçekti hayatımız gibi
Gülüşlerimiz sahteydi hayallerimiz gibi
Suya kavuşmayı isteyen ağaç gibiydik dünyada
Şimdiyse kuruduk kaldık, nemden kaçar olduk
Aynı dünya malı gibi
Ölmeden koşar ,öldükten sonra kaçar olduk
Ne oldu kim bilir bize
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta