Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
'Hüznün içinde büyüdüm artık.
Hayatı doğurdum! Ölümü düşünürken.
Sanki saflığını tükettim yüreğimin
Üretirken gerçek gibi döküntüleri....' hayatı ölüme rağmen üretmeye devam etmek...aslında hayatın kendine bir sadakattir..İnsan neleri kaybetmiyorki kendinden neleri üretmeye devam ederken...güzel bir tespit yapmışsınız....kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta