Yaşlıydı gözlerim,
Gördün mü baba? ...
Görseydin, anlasaydın ağladığımı
Gelir miydin?
Açar mıydın kollarını?
Küçük bir çocuk gibi,
Okşar mıydın saçlarımı?
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




'Hüznün içinde büyüdüm artık.
Hayatı doğurdum! Ölümü düşünürken.
Sanki saflığını tükettim yüreğimin
Üretirken gerçek gibi döküntüleri....' hayatı ölüme rağmen üretmeye devam etmek...aslında hayatın kendine bir sadakattir..İnsan neleri kaybetmiyorki kendinden neleri üretmeye devam ederken...güzel bir tespit yapmışsınız....kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta