tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
'Hüznün içinde büyüdüm artık.
Hayatı doğurdum! Ölümü düşünürken.
Sanki saflığını tükettim yüreğimin
Üretirken gerçek gibi döküntüleri....' hayatı ölüme rağmen üretmeye devam etmek...aslında hayatın kendine bir sadakattir..İnsan neleri kaybetmiyorki kendinden neleri üretmeye devam ederken...güzel bir tespit yapmışsınız....kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta