Gülşehir de bir yabancı,
Ama iki candan dost.
Biri ramço dayı, diğeri boyacı.
Tarsus'un bağrından kopup gelmiş ramço dayı,
İstanbul’dur onun sevdası, ilacı.
Gönlü zengindir, cüzdanı acı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta