Gün batımlarında başka yöne göç edemeyen ürkek kuşlar gibiyiz,
Eski eski rotalar, hep takip ettiğimiz
Resimler hala siyah beyaz, hala tozlu
Çaresiz günler, yorgun yıllar, yıpranmış zaman geride bıraktığımız
Ezilmiş bir yarın kuyusunda sallandırdık umudu çoğumuz,
Korkmak...! nedensiz, niçinsiz.... kırılmak..! kime, niye...
Deniz dibinde vurgun yemiş güneş,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Şiir görsel, işitsel, dokunsal imgeleriyle okuyanın ruh dünyasına sızıyor. Zaman, A.Hamdi'de olduğu gibi içiçe döngü ve gidiş gelişlerle örülmüş. Affetme konusu, spritüel arınma çağrışımlarını, her affedemeyişin yaşamda taşınan bir yük oluşu ve sınırlandırıcılığı güzel bir finalle anlatılmış...
Terk et artık demir attığın yalnızlar rıhtımını,
Affetmek zamanıdır kendini......evet, kendini........ hadi tam sırası.
Kutlarım içten dizeleri...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta