Bu hayatta herkes kendi yaşamının sahibidir .
Ancak çoğu zaman yaşamın denge merkezinde ,
Kendimizi nereye koyduğumuzu unuturuz
Bazen yüreğimizin okunmasını isteriz ...
Bunun için dikkatle nezaketle konuşuruz .
Anlatamayız , ya da duymazlar .
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta