Ön yargı daima ruhun iç döküntüleridir.
Oysa henüz kendine dokunacağın iç dizelerde
dirilişin var hatırladın mı?
Hiç orada yaprağın,gerçekte varolduğun yaprak dizesi üzerinden öze yazılan dökülür mü?
Şimdi bırak sıcaklığını yaşama bir nefese dönüşsün!
Solmak yok olmak demek değildir unutma!
Gerçekten olmak, yolmakta,yolunmakta devri zamandır.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta