Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Kanra; cümlemizin malumu olduğu üzere hatıralarla yaşlanır ve umutlarla yaşarız. Severiz yaratılanı Yaradan'dan ötürü! Çok anlamlı, didaktik ve güçlü bir serbest çalışma okudum değerli kaleminizden, pardon klavyenizden; bilvesile yürekten tebrik, teşekkür ve selamlarımı arz ederim, efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta