Bir gün mecnun hasta olup yatağa düşer.
Tedavisi için bir tabib çağırırlar.
Tabib Damardan kan almak gerek diyerek
Mecnunun kolunu bağlar.
...Tam iğneyi batıracagı sırada Mecnun bağırır
Ey tabib, bırak!
Ücretini al ve git.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerli dost,
Sevgili şairim.
Şiirinizi beğeniyle okudum.
Yüreğinize salık.
Kaleminiz daim olsun.
Kutluyorum+10 puanla
Selam ve saygılar şairime......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta