Hani, ortaktı sözlerimiz
Hatırlıyorduk onları hüzünlü bakışlarda
Bazen, isyan edercesine söylüyorduk istemeden
Aynı dili heceleyen iki vahşi papağan olduk
Farklı duygu seline kapılmış kurbağa gibi
Zıplıyorduk gönülden gönüllere
Diyordun ya bana:
Yaşamadım, hiç bir yüreğin kıvılcım ateşini
Değmedi papatya rengi tenime kimsenin eli
Tatmadım susuz çöllerin harlı sıcaklığını
Son sözlerin, hala ruhumun derinliğinde
Bir hikayemiz vardı aşka isyanımı haykıran
'Bu sözler bana yabanci gelmedi' diye anımsamıstın
İşte o sözlerdi.. sert fırtınlara göğüs geren
Kişliğini, benliğini ayaklar altına seren
Varını yoğunu bir anda unutan
Eşini dostunu geçmişini silip atan
Gerçek aşkına elini uzatan......
Kayıt Tarihi : 11.12.2006 23:58:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Hicret Katırcı](https://www.antoloji.com/i/siir/2006/12/11/gercek-ask-31.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!