Sen burda yüzün ağlarken
Öbür yanda diğer yüzün güler
Çift yaradılmış denilirken
İnsan ben benim diye gürler
Beyninin yarısı sen yarısı sende yok iken
Gözlerinin gördüğü her şey var dersin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta