Yalnızlığın ortasında bir çocuk gibi ağlayan,
Çaresiz bir umuttur yaşam,direnir karanlığa.
Dönüşü olmayan sokakların çıkmazıdır umut,
Yetmese de soluğu, varmaya son durağa.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta