Gözlerden dışa vurulan gizem dolu şu alem
Bir şeyleri dile dökmek istercesine
Herkesin geçtiği köprüden geçiriyor bedenimi hassas sinem
Alıkonulmaz bir kuvvet sırtımdan itiyor, özgür ruhumu tutsak edercesine
Hissettiğim yaşamda zalimlik diz boyu sürerken
Nefret ve korku ile sinmeliyim belki de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta