Hikmettir damlası göz yaşlarının
İlmim yoksa bakma sen
Gözlerin varya vakitsiz baktığım
Gördüğüm evren, Bir düzlem bir meridyen,
Gerçeğin bir yanı gördüklerin,
Evren düzünde terkedilmiş kaderin kara duvarı,
Her yerde hıçkırıkların kalan yankısı
Bana bakma benimki bahtım karası
Verdiğin sözlerin, bu duvarda yazılı,
Bir ağlamayabilseydi,bir kara hedef olmasaydı,
Ben bahtımdır o demeseydim,
"Bilmiyorum ama böyle" deseydi,
Senin gidişindi dedim, ama anlamadın sen,
Anlatıyorumya avuçlarımdaki kırık çizgileri,
Avuçlarıma vurduğu damga evrenin,
Geldiğim yollarda ayak izleri, yolum oldu,
Geçilmez yollar bühtan gibi gönül yarası
Heyelan yüzünden taşıdığım kervan yükü,
Sapsarı üzüm suyu, bir vebale selef oldu
Anlamadım, bir anda aktı topraklara sebil oldu.
Toprak gasyan edince vebali benim oldu,
Sebep neydi kimin vebalini taşıyorum ben?
Vebalin kefaretimi yoksa çilem benim
Çilelylemi başladı cennetle cehenneme gitme sırası
Niçin müskirin ıstırabın ben taşıyorum ,
Niçin bu yollar geçilmiyor baharda,
Yaz burada nasıl beklenir? Belki derilmeye hazır bir yazı,
Burada kalacaktı.bnelki bir kırda,
Ama teselli oluyorum ki her adımda kederi
Geride bırakıyorum. ve çok seviniyorum.
Bir gurbet havasını çalan o kırık sazı
Duyunca bir kere de sen gülümsedin,
Azap gibi şimdi kapısında bekliyorum?
Bir kara tarla, bir harman yeri, şimdi burası
Enver Ünver
Kayıt Tarihi : 23.6.2017 20:28:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!