Yeri geldiğinde gülüm
Ceylana güzel kokarım
Yeri geldiğinde kurdum
Kralı tahttan ederim
Gözlerden uzak yalnızım
Mahşere yakın herkesim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu anlattığınız özellikleri kusura kalmayın da Fatih bey kardeşim pek takdire şayan bulmadık. Zira Allah-cc-ın kitab-ı Kerimindeki mü'minlik vasıflarıyla fazla bağdaşmıyor. İnanmazsanız mealli bir Kur'an alıp onu baştan sona kadar bir mütalaa edin, sanırım o zaman bu pür-kusur kardeşinize hak vereceksiniz.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta