Ey insanoğlu, dünyayı sınırsız sanıyorsun, bu yüzden cehalete uyup sınırsız acı çekiyorsun, başkalarına bakarak şekil alıyorsun, gerçek doğruyu bulup kendini ona göre yetiştirmiyorsun!
Ben ne diyeyim sana, sende haklısın her şey yalan burada ama neden yalanı hak edip bir de hak etmedim diyorsun?
Biliyorum çaresizsin, bahanen var ama kendini kirletmen de var.
Ne olacak sence? Kirlenmeyen başkası gider bu alemden ama içinde koruduğu doğru kalır, kirlenen sen gidersin bu alemden ama içinde bir ateş kalır, sence bu ateş yakmaz mı seni ve her şeyi?
Yanmaktan ve yakmaktan öylesine nefret edersin ki o zaman ruhunda gerçeği anlamak kalır.
Ne desem ki sana, beni bir anlasana! Belki yaşamak istemezsin benim gibi hiçbir şeyi, sadece bilirsin hüznü kalır!
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta