Artık beni bıraktım vazgeçtim kimliğimden
Hiçliğin kapısında dönüp dolanıyorum
Kovdum hep sorgulayan aklı kafatasımdan
Kalbi sırlar içinde gerçeğe varıyorum
Benim olmayanları sahiplenmişim boşa
Anlayamamışım ki her bir şey emanetmiş
Her halinle dönerek Ol yaradan Allah'a
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta