Düz bir çizgi çizmek kadar zor, cetvelsiz!
Bu hayatın yokuşlarında yürümek!
Yalnız...
Başının önüne düşmesi...
Anlamsız!
Bir ümit olmalı her daim yüreğinde
ve güzel yüzünde sürekli bir tebessüm!
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta