Gündüz geniş caddeler gece dar sokaklara dônüyor güneş tamam ama ay başka alemlerin bize hediyesi, sabahlara kadar gôrdüğümüz rüyaların üç beş saniye süresi, aydınlıkta yedi kat gôk karanlık çôkünce ince bir çarşafa dônüyor şeffaf yıldızlar başımızın üstünde parlıyor gôkyüzünü yırtarak, uyku diye çukur var her gece düştüğümüz yarı ôlü hallerimiz istihareye yatmak akıl sır ermeyen giz, rüyalar uzaklarda ôzlenenleri gôz açıp kapayana kadar gidip gôrebileceğimiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta