Görevin öksüz,görevin yetim.
kalmış ortalarda,debelenip duruyor uyan.
Dök başına,buz gibi sularıda yiğidim,
uyan lanet olası,kan uykulardan uyan.
Böyle ürkek,böyle korkak başlara,
atmaz olsun,öylesi asil yürekler.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta