Vagonlar beklerken soğuk bir dağın eteğinde
Kar hafif hafif estirirken gençliğimin frugonuna
Sobamda üç odun, dem olmayı bekleyen çayım
Ve saysamda sayılmayacak o yaşım
Kalbimin içine işleyen bir düşsel yolculuk
Kimi zaman kör vadilere girecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta