Bir kış gecesi, hava bembeyaz, sisli
Sırtımda bıçak yaraları, ruhum yorgun
İnsanlar geçip gidiyor yanımdan, gizemli
Hepsi yaralı ben gibi ama, hiç biri belli etmiyor kendini
Ben anlıyorum ama, ben de onlar gibiyim
Delik deşik bir beden, yorgun bir ruh
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta