Yokuşları koştuk, düz sandık yolu
Çabuk geçti gitti o bahar, dolu
Kırıldı kanadım, hem sağı hem solu
Elimde titreyen bir kamış kaldı.
Hani o kahkaha, çınlayan neşe
Perdeler çekildi, doğmuyor güneşe
Kırkında düştük biz kor ateşe
Alnımda çizilmiş bir kırış kaldı.
Dost bildiğim herkes uzağa durdu
Zaman sinsi sinsi tuzaklar kurdu
Hayaller kuş idi, kafese vurdu
Gönül kafesinde bir çırpınış kaldı.
Sermayeyi verdik biz bu pazara
Gelmeyiz sanırdık göze, nazara
Yolun sonu çıkar sonunda mezara
Geriye beyhude bir yakarış kaldı.
Köşektaş’ta geçen günler bir anmış
Nefsimiz boş yere ona inanmış
Gençlik bir rüyaymış, çok geç uyanmış
Yastığın üstünde bir çöküş kaldı.
Aynalar düşmandır, bakılmaz yüze
Yaz bitti, eriştik dumanlı güze
Sözün kısasını söyleyim size
Menzile varmayan bir varış kaldı.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 16:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!