Selim,yerleri tozu,duman attırdığı dönemi yaşıyordu.Önde gelecek korkusu,yoksul bir yaşam ama deli gibi çarpan bir yürek vardı.
Serde aşk,parasızlık ve bitmeyen o gençlik gururu en önde koşar adım gidiyordu.
Terör belası bir de ,kardeş kardeşi vuruyor,
Her gün bir ana ağlıyordu.Zehir oldu o yıllar,
Her gün yüzlerce ocak sönüyordu.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta