Özgürlüğün aydınlık bir gecede karardığı
Soğuktan it gibi titreyenlerin
Ak sakallarca boğulduğu
Umutsuzlar rıhtımında, bir gencim ben
Aydınlıklar diyarında karanlığa batmış
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta