Kır artık
ölü kabuğunu yüreğinin
Hayat dediğin
Dolu dizgin yaşanmalı
Ölülere yakışır
dingin sessizlik
İhtiyarların özlemidir
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




...öpüldün şair..Unutma
danışmanı korku olanın
tek dostu yalnızlıktır
ve mahkumdur dizüstü yaşamaya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta