Yalan ve alçaklık hüküm sürüyordu bütün İspanya’da.
Canevinden vurulmuş İspanya, yoksul, zayıf ve sarhoş,
ve düşürülmüş; döndürülmüş festival arsızına
ulaşamayalım diye onun yaralı eline.
Daha dün, ermiştik delikanlılık çağına; bir kötü
zamandı, kederli günlere gebeydi gelecek.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta