Nihal'imde Ebediyeti Bir Nefeste Duydum

Nihal’im, seninle sevişmek bir nehrin duasıdır,
Sularında çözülür katı zaman, erir sınır.
Tenimde gezinen her nefesin, bir ilahi satır,
Kıyameti iki bedende tek bir an'a sığdırmak.

Dudakların arasında kaybolur tüm kelimeler,
Bir gülün tomurcuğunda saklı kalan bin bahar.
Seninle dokunmak, bir sırrın eşiğinde durmak;
Mistik bir kitabın harfleri, tenime işlenir.

Her temas bir ayin, her nefes bir zemzem suyu,
Ateşi suda, suyu ateşte bulduk biz ikimiz.
Nihal’im, seninle yanmak, yeniden doğmaktır;
Küllerimizden bir gonca, bir “Elif” boy verir.

Zaman ölür avuçlarında, mekân bir rüya olur,
İki ruh, bir aynada sonsuzluğu seyreder.
Bu aşk, ölümsüzlüğün gizli tezgâhında dokunur;
Seninle sevişmek, ebediyeti bir nefeste duymaktır.