Burnu bir asker gibi selamladı ufku,
sancak pruvadan içeri girdi sular.
Deniz gibi, koyulanmış gökyüzünün koyusu.
yüzüne batarak geliyor karayelin sepkeni.
Flikalar biribine bakıyor, öksüzler gibi,
Nazım’dan okuyorlar şimdi denizi içlerinde.
Sis, pus içinde, dalgalar titretirken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta