Zamansızlık koyunda, gemiler demir alır.
Ruhuma üfürülmüş, sevda yakar başımı.
Aklını azat etmiş, bir münadi haykırır,
kalmasın ehli sevda, yüklensin telaşını.
Zamansızlık koyundan, geçmişe yolculuk var.
Yolculuk var, geçmişe götürecek gemiler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta