Hazzın doruğundaki ince acı kavururken bedenini
Gecesi kara, gündüzü uzaktı geleceğine,
Dokuz ay beklenen bebek doğdu.
Gemi, limana girdi.
Kimsesiz rüyalarda gürültü hasretiyle aranırken ücralarımda
Tuttun ellerimden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




kEYİFLE OKUDUĞUM BİR ŞİİRDİ,ÇOK GÜZEL DÜŞÜNÜLMÜŞ.kUTLARIM.yuvasız kuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta